Polski   English  

Hipotermia terapeutyczna w leczeniu skutków nagłego zatrzymania krążenia (NZK)

Już na początku XX wieku opisano przypadki „cudownego” ozdrowienia niedoszłych topielców, którzy przez wiele minut przebywali pod powierzchnią lodowatej wody. W latach 40. ubiegłego roku przeprowadzono liczne doświadczenia, które potwierdziły ochronne właściwości hipotermii. Na lata 50., a potem 80. ubiegłego wieku przypadły badania nad przypadkami chorych neurologicznych, u których terapia hipotermią zwiększała szanse przeżycia oraz pełnego powrotu do zdrowia. Ostatnie dziesięciolecie zaowocowało wieloma pracami naukowymi dotyczącymi jednego z największych problemów współczesnej medycyny, jakim jest nagłe zatrzymanie krążenia (NZK).

Corocznie u ok. 375 000 osób w Europie(1) i ponad 456 000 osób w USA(2) występuje nagłe zatrzymanie krążenia, co wiąże się z ogromną śmiertelnością:

– przeżywalność do wypisu ze szpitala kształtuje się na poziomie poniżej 10%
– zaledwie 5% chorych ma szansę na powrót do zdrowia bez trwałych uszkodzeń neurologicznych.
- tylko 7% chorych ma szansę na przeżycie powyżej 1 roku (!)
Szansą dla chorych po NZK jest hipotermia terapeutyczna (HT), którą należy wdrożyć w ciągu 240 minut od powrotu wydolnego rytmu serca (ROSC). Powyższa metoda została wprowadzona przez ILCOR (International Liaison Committee on Resuscitation) i ERC (European Resuscitation Council) do standardów opieki poresuscytacyjnej.
Europejska Rada Resuscytacji (ERC) opublikowała w grudniu 2010 roku najnowsze standardy postępowania resuscytacyjnego, w których po raz kolejny zaleca w przypadku pacjentów, u których wystąpiło NZK, stosowanie hipotermii terapeutycznej po powrocie spontanicznego krążenia, poprzez obniżenie temperatury wewnętrznej ciała do 32-34°C na okres od 12 do 24 godzin. Według powyższych zaleceń zastosowanie HT może także dawać pozytywne wyniki w wewnątrzszpitalnym NZK oraz w przypadku PEA i asystolii.

Kryteria skutecznego zastosowania hipotermii terapeutycznej w NZK:

Podstawowymi kryteriami włączenia pacjentów do zastosowania hipotermii są:
– czas od ROSC (powrotu wydolnego rytmu serca) nie dłuższy niż 4 godziny
– znany czas zatrzymania krążenia i czas reanimacji (przyjmujemy, że chory kwalifikuje się do hipotermii, gdy czas reanimacji był dłuższy niż 5 minut, a krótszy niż 60 minut)
– brak otwartych urazów głowy, klatki piersiowej, ciężkiego krwawienia
– GCS < 8 (stan neurologiczny chorego wyrażony w Glasgow Coma Scale)
– wiek od 18 lat, górna granica jest określana różnie.
 
Oferowane przez nas rozwiązania Intravascular Temperature Management (w skrócie IVTM™) firmy ZOLL Circulation zapewniają szybkie, skuteczne i bezpieczne zarządzanie temperaturą krytycznie chorych pacjentów.
Dlaczego to ma znaczenie?
Tradycyjne metody kontrolowania temperatury, takie jak okładanie zimnymi, mokrymi kocami, workami z lodem czy workami z zimną wodą, są ciągle popularne na oddziałach intensywnej terapii, w ośrodkach oparzeniowych czy salach operacyjnych. Pracujący tam lekarze i pielęgniarki są świadomi ich wad: ograniczonej skuteczności, ogromnej pracochłonności oraz ograniczeniu w dostępie do pacjenta w stanie krytycznym.
Rozwiązania firmy ZOLL dowiodły skuteczności i bezpieczeństwa sterowania temperaturą ciała. Udowodniono także, że są najskuteczniejszą z dostępnych obecnie technologii terapii temperaturowej1.